Brytyjskie osobliwości (10)

Nie, nie szokuje mnie to. Pytanie urzędnika wydaje mi się normalne. Może dlatego, że lubię stawiać sprawy najprościej. To ułatwia życie.
Co do kobiet za kierownicą, hm.... Znam kilka, które są lepszymi kierowcami od facetów. P.S. ja sam wcale nie mam prawa jazdy :))
I jakoś mi to nie przeszkadza.
Bardziej hermetyczni pod względem językowym wydają mi się Francuzi, których postawę można wyrazić jako: "nie znasz naszego języka, to po co tu przyjeżdżasz?!" Byłem w Paryżu przez tydzień, to jednostkowe doświadczenie. Natomiast mam w pamięci turystkę z Francji, która w Zakopanem szukała drogi. Znała jedynie język ojczysty. Ani jednego słowa po angielsku, niemiecku, o polskim nie wspomnę. Skończyło się na obrazkach, namalowanych na kartce (plan dojazdu), ale była mocno obrażona, że nikt nie chce rozmawiać z nią po francusku. Takie oburzenie połączone ze zdumieniem i niedowierzaniem. Smutne i nawet żałosne.

są tacy jak pisze tojadek, tak twierdzi moja znajoma od lat mieszkająca pod Paryżem. Mają jeszcze jedną cechę odnośnie języków obcych. Jak się ich już uczą, to zaczynają się nimi posługiwać dopiero wtedy, kiedy ich zdaniem umieją go perfekcyjnie.

Nie wiem skąd opinia o hermetycznych Anglikach, ja po spędzeniu 2 lat w Londynie mogę wiele powiedzieć o synach i córkach Albionu ale nie to, że są hermetyczni.

A tak ogólnie, to Twoje "Brytyjskie osobliwości" fajnie mi się czyta, powraca wiele wspomnień.

Maciej, absolutnie daję wiarę Twoim doświadczeniom.
A sama dzielę się swoimi obserwacjami i doświadczeniami.
Pisząc "Anglicy mają opinię osób hermetycznych i niedouczonych" miałam na myśli to, że sami tak o sobie mówią i piszą (materiały promocyjne w sklepach z pamiątkami, "Przejrzeć Anglików. Ukryte zasady angielskiego zachowania" Kate Fox), moje doświadczenia z nimi są zgoła inne, o czym piszę i tu i w poprzednich odcinkach.

Janusz, w Anglii łapię się na tym, że jestem jako jedyna zdziwiona. Tolerancji mam aż nadto w sobie, tutaj ją po prostu redefiniuję.
Wczoraj w pracy byłam świadkiem rozmowy angielskiej managerki z pracownicą:
- cześć, jak się masz?
- dziękuję, dobrze, a ty?
- o, doskonale, dziękuję, a jak się ma twoja żona?

na Wyspach jest powalająca, przynajmniej dla Polaka. Powszechne mówienie do wszystkich ( szefa, policjanta, urzędnika państwowego, kelnera, kierowce autobusu itd. ) "per Ty" jest tak naturalne, jak mówienie w Polsce "per Pan / Pani".