Zagadka ze słoniem. 60 zakładów fotograficznych...

Chcę pokazać Wam - w mojej ocenie - bardzo interesujące zdjęcia.
Zdjęcie lotnicze jest wyjątkowe interesujące i słoń również :)
Zdjęcia pochodzą z zbiorów fotografii Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy.
Pytanie brzmi. Gdzie wykonano zdjęcia? Z odpowiedzi zwolniony jest Diabeł :)
------------------------------------


Poniżej krótka historia owych zdjęć i krótka historia fotografii w naszym mieście - jeśli to kogoś zainteresuje.

W wrześniu 2008 roku w Muzeum Fotografii przy WSG w Bydgoszczy, Wojciech Woźniak fotograf Muzeum Okręgowego im. L. Wyczółkowskiego prezentował diapozytywy które są (były) częścią projektu Szklarnia organizowanego przez Galerię Miejską BWA.

Można było zobaczyć dotąd nieprezentowane nigdzie (!)zdjęcia Bydgoszczy z lat 1910-1920. Niestety nie byłem na owej wystawie. Otrzymałem dwa zdjęcia - bardzo interesujące.

Oto fragment wypowiedzi Wojciecha Woźniaka, którą skróciłem i wykropkowałem odpowiedź w tekście.
(...)
Podejmując pracę fotografa w Muzeum w roku 1996 zacząłem obcować z wszech
ogarniającą mnie historią fotografii. Dziesiątki tysięcy negatywów, które mnie codziennie otaczały epatowały tajemnicą, począwszy od początku powstania Muzeum, aż do chwili obecnej.

(...)
W latach pięćdziesiątych XIX w. powstawały pierwsze, najpierw dagerotypowe a
później fotograficzne zakłady fotograficzne w Bydgoszczy, których do roku 1939 czynnie działało prawie sześćdziesiąt. To dzięki nim zbiory muzeum liczą obecnie imponującą liczbę 12855 fotografii. Wśród nich było kilku „artystów”, którym typowa praca zakładu fotograficznego nie dawała pełnej satysfakcji. Dzięki takim fotografom jak Theodor Joop, Paul Nawrotzki, Emil Wehram, Rudolf Bradengeier, Lorentz Basilius, Witalis Wojucki czy dr. Tadeusz Dobrowolski, który obejmując w 1925 roku stanowisko Dyrektora Muzeum zapoczątkował pracownię fotografii muzeum samodzielnie wykonując zdjęcia obiektów muzealnych na szklanych kliszach w formacie 13x18.fotografii , zbiory muzeum są bogate w ich spojrzenie na miasto i chęć rejestracji czy też dokumentacji czasu i ówczesnego życia naszego miasta.
Trzeba pamiętać, że fotografia była bardzo kosztowną nowością a ludzie zajmujący się nią ograniczali się do bardziej reprezentacyjnych miejsc, obiektów czy dzielnic. Tematyka dotykała raczej śródmieścia, gdzie głównie koncentrowało się „życie” towarzyskie.


Treść zdjęć była zdominowana poziomem techniki fotograficznej, materiały miały
wówczas niska czułość, wymagały więc długich czasów naświetlania, obiektywy kamer były dosyć „ciemne” jak na dzisiejsze warunki. Obok migawki szczelinowej zaczęto stosować migawki centralne , a począwszy od roku 1912 powszechnie stosowana była rewolucyjna migawka Compur, która jest niezastąpiona do dnia dzisiejszego. Fotografowie ograniczali się raczej do zdjęć architektury, pracując rankiem lub późnym popołudniem, kiedy światło jest „miękkie” i doskonale oddaje walory fotografowanego obiektu. Słynny wówczas papier bromograwiura Piotra Lebiedzińskiego dawał obrazowi szlachetny wygląd i piękne, głębokie zaczernienie. Fabryka Lebiedzińskiego przyjęła nazwę „Foton”.

Bydgoszcz od bardzo dawna związana jest z fotografią. W 1925 roku
pan Marian Dziadkiewicz założył przy ul. Garbary 3 Fabrykę Płyt Fotograficznych. Firma przez lata rozwijała się i zmieniała nazwę: najpierw ALFA, OPTA aż do Bydgoskie Zakłady Fotochemiczne „FOTON”.

W mojej pracy skupiłem się na fotografii wykonanej latach 1910- 1920. Zbiór ten to 506 sztuk diapozytywów szklanych wykonanych głównie przez anonimowych autorów co dodaje im pewnej pikanterii. Niesamowite jest również to , że wśród tych fotografii znajdują się zdjęcia lotnicze rejestrujące obszar ulic (... wykropkowałem ponieważ tu jest odpowiedź...), Stare Miasto-Wyspa Młyńska, rejon dworca kolejowego itp. To materiały bardzo rzadko publikowane , ale ciekawe pod względem historycznym i fotograficznym.
(...)