Rozczarowanie
Wrócimy kiedyś na sam brzeg
gdzie róże dzieciństwa
woń rozrzucają
kaleczą czas
nie iskrzą gamą tęczy
Miało być pięknie między konarami
Na pokrętnych ścieżkach
czas się rozproszył
jest obco i pusto
Na drogach rozgałęzionych
ślady nasze zatarte
liście suche rozproszone
powywracane kosze naiwnej radości
Dzisiaj wspomnienie zamyka
bramę i ginie i zatraca się
plącze pomiędzy wtedy i teraz
Taki pejzaż, taki czas...
Bacha
40 Miejsce w rankingu
Usuń ze znajomych- Artykuły: 55
- Wpisów na blogu: 165
- Komentarzy: 1355
- Miejsc na mapie: 14


wiersz jest dla mnie refleksyjną granicą wspomnień barw pór roku i rytmu życia